Belene bir adadır Tuna’da
Ziştovi’nin hemen batısında.
Bulgaristan’ın bu melun adasında
Çok suçsuz Türk yattı zindanda

Nice umut vardı hayatta
Nerde yaşanırsa yaşansın,
Ama bu umut Belene adasında
İçeri girince söner ansızın.

Dante’nin cehennem kapısında
Eşiğin dışında kaldığı gibi,
Hayat umudu kalmaz Belene adasında
Görünür ölüm çukurunun dibi.

…Bin dokuz yüz seksen dört yılının
Aralık ayında başlayan…
…Bin dokuz yüz seksen beş yılının
Soğuk kış gecelerini zorlayan…

Dipçik, süngü, kurşun baskıyla
Türk’ün ad değişimi uygulamasında
Amansız direnç gösteren Türkler
Sürülerek yargılandı Belene adasında

Tuna’nın bu kanlı adasında
Her Türk ölüm fermanı taşıdı arkasında,
Ama bu zorla ad değişimi işlemi
Korkutmadı, yıldırmadı hiçbirini.

Bu suçsuz çalışkan insanların
Yüce soylu Türk olmaları
Her baskıdan hiç yılmamaları
Hep korkuttu gözünü düşmanın.

Bu zorla soy, din değişimi baskısı
Hep korku, yılgı sundu Türk halkına,
Soydaşından ve dünya insanından
Yardım bekledi, kurtuluşuna olur diye katkısı.

Vicdanı temiz bu soylu Türk’ü
Bu baskılı yıkımdan kurtarmak
Hiç beklemeden, savsaklamadan
Hepimize olsun milli görev yükü

Ahmet Merdivenci – 28 Ekim 1986

(Hayriye Süleymanoğlu Yenisoy’un, “Göç Kaderi” isimli kitabından, s. 208.)